dissabte, 14 d’agost del 2010

CONFUSIÓ?

Amistat prové, crec,
d'a mi tant m'és, oi?

divendres, 13 d’agost del 2010

SOPHIA LØREN KIERKEGAARD…?

Estic trist,
sento crits.
Tot és gris.
M’he ferit
i he fugit…
de la vida.

dimecres, 11 d’agost del 2010

CAPICÚA

Cavó tanto el muerto
que acabó con el huerto.
Tanto cavó en el huerto
que acabó muerto.
Esto me lo contó con mucho
esfuerzo este que acabó tuerto.

dimarts, 10 d’agost del 2010

FINIQUITO

Estupor ante un pasado mejor
me descompone, me fractura
en una figura irreconocible…
Dudo haber sido otro antaño
y constato dolido que así es.
Creía haber cruzado el Cabo
de Hornos… pero no es así.
Debí de soñarlo diez, quince,
veinte sobrios engañosos años.
Apenas he mojado la puta cama
de un prostíbulo de carretera…
Acabado, hasta la tarea de decir
se me escurre entre los dedos y
rehuye las neuronas de escribir.

dilluns, 9 d’agost del 2010

UN CUENTO DE HADAS

De mala gana, rana.
Tú vales, le dicen y
él se lo calla y paga.
Pone mala cara, confía
pero lo ven por la mirilla.
Para colgarse no hay que
ser de Horta, de Guinardó
ni de Sant Joan. Basta con
cruzar la aorta con la faca
albaceteña y desfallecer
cual Mihura bravío pero
debilitado y desangrado.
Y seguro que algo se me
ha pasado por alto…
¿Un balido tal vez?

divendres, 6 d’agost del 2010

EFLUVIOS DE UN AYER

Del huevo podrido de una serpiente
escupió su veneno la rata de mierda
que era ella.
Inmune, la aplasté,
y de sus vísceras hediondas se
levantó polvo de azufre asfixiante…
¡Pero la maté!

dimecres, 4 d’agost del 2010

IMPREVISTOS

La bola, una pelota que no bota.
El mundo, un mudo que no vota.
El manco, del Banco de Lepanto.
Del espanto, el disgusto y de él…
el susto, y del sabor (¿qué sopor?)
el gusto por el dinero y el horror.
Del adverbio, el soberbio, y de él
…quien más, quien menos.

Visitants i lectors

Arxiu del blog

Qui és Loup Garou?

La meva foto
St. Antoni de Vilamajor, Baix Montseny, Catalunya, Poland
Udolo les nits de lluna plena; les altres, ronco estrepitosament.